DOSP-VHR-001192 | Entomatisation

Insecten worden een alsmaar belangrijkere eiwitbron, niet alleen voor menselijke voeding maar ook als veevoeder. Ze vormen dan ook een duurzamer alternatief. Vervanging van soja-eiwitten in veevoeder of vleeseiwitten in humane voeding zal echter maar haalbaar zijn als die insecten tegen dezelfde of een lagere prijs kunnen worden gekweekt. Hiervoor is schaalvergroting nodig.

Heel wat ondernemers hebben momenteel kleine installaties waar meelwormen of larven worden gekweekt. In dit project wordt gekeken hoe deze installaties kunnen worden geautomatiseerd en hoe tonnen meelwormen kunnen worden gekweekt in plaats van kilo’s.

De algemene doelstellingen van dit project zijn enerzijds het kweekproces van de meelwormen te optimaliseren en anderzijds de werkdruk in deze arbeidsintensieve kweek te reduceren aan de hand van diverse automatisatiemogelijkheden. Als hoofdfocus wordt er gewerkt aan een automatische voederlijn voor het kweken van meelwormen.

Eetbare insecten worden sinds enkele jaren gezien als een duurzame alternatieve eiwitbron in Europa. Echter, het kweken van insecten zit nog in de opstartfase en kan op tal van vlakken verbeterd worden om een kwaliteitsvol en betaalbaar eindproduct te bekomen. Het projectconsortium, onder leiding van Hogeschool VIVES diende hiervoor een projectaanvraag in bij het VLAIO. Na goedkeuring werd in oktober 2016 van start gegaan met het Entomatisation project.

Dankzij de steun van VLAIO werden de optimale kweekomstandigheden van de meelwormen onderzocht waardoor er advies kan gegeven worden om een hogere opbrengst te realiseren door rekening te houden met de temperatuur, luchtvochtigheid en licht in de kweekruimtes, maar ook met de populatiedichtheid en levensfase van de meelwormen. Er werd ook onderzoek gedaan naar de optimale werkomstandigheden in de kweekruimtes van de meelwormen aangezien deze nieuwe sector bij een risicogroep een allergie kan uitlokken.

Het ganse kweekproces van de meelworm werd ook overlopen om na te gaan welke processen het meest tijdrovend zijn. Op basis hiervan werden de scheiding van de verschillende levensfases van de meelworm aangepakt, gebruik makende van bestaande en aangepaste technieken. Als kers op de taart werd er een automatische voederlijn voor meelwormen ontwikkeld in nauw overleg met kwekers en automatisatie bedrijven waarbij een gemiddelde productie van 50 à 100 ton meelwormen per jaar beoogd wordt.