DOSP-VHR-002515 | TreatPaCS (Treatment for preschool age children who stutter)

Stotteren is een spraakstoornis waarbij de spraakstroom wordt verstoord door onwillekeurige herhalingen van klanken, lettergrepen, woorden of zinnen, uitgerekte klanken of stille pauzes waarin de persoon niet in staat is om klanken en klankovergangen te produceren.

Het behandelsucces is het grootst als stotteren wordt behandeld voor de leeftijd van 6 jaar, voordat het zich ontwikkelt tot "hardnekkig" stotteren. Behandelingsprogramma's voor stotteren die zich direct richten op de spraak van het kind, zoals het Lidcombe Programma, hebben aangetoond effectief te zijn in deze leeftijdsgroep.

Mini-KIDS is ook een behandeling die zich direct richt op de spraak van het kind. Het is mogelijk dat het vastleggen van de verhoogde hersenplasticiteit op deze leeftijd in combinatie met het creëren van optimale omstandigheden voor herstel ten grondslag ligt aan het succespercentage van deze behandelingen. Een behandeling die zich richt op de cognities, emoties en het gedrag van het kind, de sociaal cognitieve gedragsbehandeling (SCBT), wordt ook vaak gegeven in België.

In deze studie willen we deze drie behandelprogramma's vergelijken en gegevens verzamelen over de effectiviteit ervan: Mini-KIDS, SCBT en het Lidcombe Programma. 249 kinderen zullen worden toegewezen aan één van de drie behandelingsgroepen. Stottertherapeuten behandelen het kind (en begeleiden de ouders) met Mini-KIDS, SCBT of het Lidcombe Programma. Ze worden gerekruteerd in het Nederlandstalige en Franstalige deel van België. Ze zullen getraind worden om de programma's nauwgezet uit te voeren.

Op 18 maanden na randomisatie wordt de spraakvloeiendheid van het kind en de houding van het kind en de ouder(s) ten opzichte van spraak gemeten. Er wordt verwacht dat de 3 programma's dezelfde (bijna) nul niveaus van stotteren zullen bereiken bij bijna alle kinderen en een positieve houding ten opzichte van spraak op 18 maanden na de start van de behandeling. Het aantal behandeluren om de (bijna) nul niveaus van stotteren te bereiken zal vergeleken worden tussen de verschillende programma's. Zowel voor gezinnen als voor de gezondheidszorg kan dit belangrijke informatie opleveren.

Primair eindpunt = Percentage gestotterde lettergrepen (%SS, gemeten in op video opgenomen spraaksamples) 18 maanden na aanvang van de behandeling.

Secundaire eindpunt(en) = %SS en Severity Ratings (SR) 3-, 6-, 9-, 12- en 18-maanden na aanvang van de behandeling, QOL (EQ-5D-Y proxy 1) en Impact of Stuttering on Preschoolers and Parents (ISPP, Langevin et al., 2010) 3-, 9-, en 18-maanden na aanvang van de behandeling + KiddyCAT-scores (Communication Attitude Test, Vanryckeghem & Brutten, 2015) op 3-, 9- en 18-maanden na aanvang van de behandeling + KiddyCAT-scores (Communication Attitude Test, Vanryckeghem & Brutten, 2015) op 18-maanden na aanvang van de behandeling.

%SS, SR en QOL (EQ-5D-Y proxy 1) op 2- en 5-jaar na start van de behandeling. Percentage kinderen met < 1%SS en ≤1SR 18 maanden na aanvang van de behandeling.

Aparte analyses van %SS en SR voor video's opgenomen thuis en tijdens de behandelingssessies op 18 maanden na aanvang van de behandeling. Behandelingsuren, weken en sessies tot einde behandeling (start onderhoudsfase).

Ouderrapport over stotterernst (gebaseerd op Onslow et al., 2021) en tevredenheid met dagelijkse communicatie (gebaseerd op Karimi et al., 2018) op 3-, 9-, en 18-maanden, 2 en 5 jaar na start behandeling. (Communication Attitude Test, Vanryckeghem & Brutten, 2015) op 18-maanden na aanvang van de behandeling.