DOSP-VHR-002924 | Competentiegericht onderwijs samenwerking met Georgie, Cuba, Oekraine en Belgie

Competentiegericht onderwijs markeert een verschuiving weg van tijdgerelateerde instructiemethoden en legt de nadruk op een onderwijsaanpak waarbij studenten de opdracht krijgen om specifieke competenties of vaardigheden te bereiken tegen het einde van de cursus. Voortgang hangt af van het aantonen van vaardigheid in vooraf gedefinieerde competenties, wat leidt tot uniforme leerresultaten voor alle studenten. Om tegemoet te komen aan verschillende leersnelheden, kan tijdflexibiliteit worden geïntroduceerd in de cursusorganisatie, zodat elke student vooruitgang kan boeken op een geïndividualiseerd tempo. De focus blijft altijd gericht op het behalen van specifieke leerresultaten. Traditioneel onderwijs is vaak gericht op het bijbrengen van kennis, vaardigheden en attitudes. De uitdaging ontstaat echter wanneer het doel is om competenties aan te leren die de grenzen van bestaande kennis verleggen. In deze gevallen bestaat de meest effectieve onderwijsmethode uit het uitnodigen van studenten om actief deel te nemen aan onderzoek binnen een veilige en ondersteunende omgeving, begeleid door ervaren mentoren. Deze “Teaching by Researching” benadering legt de nadruk op de reis zelf en het vermogen om de grenzen van onze kennis te verleggen. In competentiegericht onderwijs concentreert de rol van de docent zich op het zijn van de alwetende bron van informatie. Hij/zij kan verschillende soorten onderwijsmethoden gebruiken, zoals frontaal onderwijs waarbij de docent kennis overdraagt aan studenten door middel van verhalen. Een alternatieve methode kan onderwijs-leergesprekken zijn. In deze aanpak verkent de leerkracht de leerstof samen door middel van een dialoog met de leerlingen. In alle gevallen behoudt de leerkracht de controle over de richting van de les en de cursusinhoud, hoewel onderwijsleergesprekken meer achtergrondkennis van de docent vereisen. Een alternatieve methode is onderzoekend leren. Hierbij heeft de docent geen voorkennis over het onderwerp. In plaats daarvan begeleidt de docent studenten in hun zoektocht naar specifieke kennis, waarbij hij essentiële achtergrondkennis en hulpmiddelen voor het onderzoek aanreikt. Deze manier van lesgeven vraagt veel zelfvertrouwen van de docent, die erop vertrouwt dat het onderzoeksproces van de student de juiste resultaten zal opleveren - beheersing van de onderzoekscompetenties die tijdens het onderzoekstraject zijn verworven. Het onderstreept de rol van de docent als facilitator en gids, die onafhankelijk leren en kritisch denken bij studenten stimuleert. Het project bestaat uit twee belangrijke fasen. In eerste instantie is de ontwikkeling van een pedagogisch kader, compleet met diverse instrumenten, essentieel om de effectieve implementatie van de methode Teaching by Researching te garanderen. Rondetafelgesprekken zullen dienen als een forum voor het verkennen van de competenties die effectief kunnen worden onderwezen door middel van onderzoekend leren, het begrijpen van de dynamiek van het leerproces en het identificeren van de vereiste vaardigheden die docenten moeten bezitten. Deze discussies moeten uitmonden in een uitgebreide blauwdruk - een universele gids die toepasbaar is op elke docent en aangepast kan worden aan een breed spectrum van onderwerpen. In de tweede fase kunnen docenten de Teaching by Researching-methodologie implementeren in hun cursussen, waarbij ze zich richten op een onderwerp naar keuze. Dit houdt in dat ze studenten begeleiden bij kleine, welomschreven onderzoeken binnen een zorgvuldig afgebakend thema, zoals de analyse van verontreinigende stoffen in de lucht of de verkenning van maritieme thema's. Deze praktijkgerichte aanpak stelt studenten in staat om actief te werken aan de ontwikkeling van nieuwe technologieën. Deze praktijkgerichte aanpak stelt studenten in staat om actief deel te nemen aan het onderzoeksproces, wat leidt tot een dieper begrip van het gekozen onderwerp en tegelijkertijd hun onderzoeks- en analytische vaardigheden aanscherpt.