DOSP-VHR-002972 | Maritiem Engels op de proef gesteld! De haalbaarheid en wenselijkheid van wereldwijde standaarden voor maritiem Engels: een onderzoek op basis van enquêtes

Als lingua franca op zee is Engels door de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) aangewezen als de taal voor professionele communicatie aan boord van koopvaardij schepen die in internationale wateren varen. Het “gebruik van Engels in mondelinge en schriftelijke vorm” en “het gebruik van IMO Standard Marine Communication Phrases (SMCP)” zijn opgenomen als vereisten in de Internationale Conventie van de IMO betreffende de normen voor zeevarenden inzake opleiding, diplomering en wachtdienst. en wachtdienst voor zeevarenden (STCW), 1978, zoals gewijzigd1. Onder de paraplu van Engels voor specifieke doeleinden (ESP), heeft Maritiem Engels zich een plaats verworven binnen het maritieme curriculum. maritiem curriculum en is de laatste twee decennia een bron van divers onderzoek geworden. Ondanks de sleutelrol van communicatie aan boord, vertonen zeevarenden een grote verscheidenheid aan Engelse taalvaardigheid, variërend van niet-bestaand tot vloeiend. Deze anomalie is het resultaat van een een aantal factoren, met als belangrijkste moedertaal, land van herkomst of verblijf en opleidingsachtergrond. Een onvermogen om (Maritiem) Engels te gebruiken belemmert duidelijk de prestaties van de zeevarende aan boord. prestaties aan boord. Ondanks de ambitie van de maritieme sector om het aantal ongevallen die toe te schrijven zijn aan de menselijke factor, blijkt uit bewijs dat slechte Engelse taalvaardigheden gecombineerd met een gebrek aan (inter)cultureel bewustzijn onder de meertalige, multi-etnische bemanning, nog steeds bestaan, wat vaak leidt tot miscommunicatie en soms tot dodelijke ongevallen. In tegenstelling tot de luchtvaartsector, waar het afleggen van een examen luchtvaart-Engels een verplichte verplicht is voor piloten, kent de maritieme sector een dergelijk systeem niet. IMO biedt richtlijnen voor voor het onderwijzen, leren en beoordelen van maritiem Engels, maar heeft tot op heden het ondersteunen van universele vaardigheidstesten. Deze dissertatie onderzoekt de haalbaarheid en wenselijkheid van wereldwijde standaarden voor Maritiem Engels. Een enquête onder dekofficieren van de Belgische vloot levert gegevens op over linguïstische en (inter)culturele aspecten van communicatie aan boord. De enquête bevat een sectie gewijd aan IMO SMCP. Een analyse van de gegevens onthult de belangrijkste factoren met een negatieve invloed op de communicatie. De daaropvolgende discussie gaat over het specifieke profiel van de respondentengroep en hoe dit de gegevens beïnvloedt. Extrapolatie van de gegevens naar de internationale maritieme gemeenschap leidt tot conclusies over de vraag of het opstellen van wereldwijde normen voor maritiem Engels al dan niet voordelig zou zijn.