DOSP-VHR-003251 | Als de kunstenaar zijn beeld inslikt

In de globale beeldcultuur valt me op hoe een lichaam in een artistiek beeld door de maker vaak als informatiedrager ingezet wordt. Als geobjectiveerd onderwerp dat een idee van de maker éénduidig symboliseert of representeert. De manier waarop de opkomende generatie theater-, dans- of visuele makers iemand anders in beeld brengen, toont me dat er een schijnbaar onvermogen bestaat om iemands ware lichamelijkheid in hun beeld te laten bestaan. Hun beeld vertelt mij dat ze hun eigen lichamelijkheid als maker zo goed als negeren in het zien/vastleggen van de ander.

Ik onderzoek de rol die de lichamelijkheid van de maker speelt in het creëren van een visuele weergave van iemand anders. Dit door wederkerig mijn hybride makerschap uit te puren en mijn leermethode als disciplinebrede teaching artist aan onze Schools of Arts expliciet te maken. Als theater- en filmmaker zoek ik naar nieuwe manieren om lichamen oprecht in een 2D-beeld te vatten, door lens-based media en mijn lichaam als maker als evenmatige instrumenten in te zetten. Zo wil ik tot een meer authentieke lichamelijke beeldtaal komen, die kan doorwerken in hoe ik performerslichamen kan benaderen in een scènische context.

Hoe de eigen fysicaliteit van makers in opleiding een motor kan zijn binnen hun visie- en vaardigheidsontwikkeling wil ik ondersteunen vanuit interdisciplinaire verbinding met lichamelijk bewustzijn als koppelende (f)actor.

Beoogde output:

• Zes contextualiserende essays verschijnen in een papieren kunstpublicatie (NL/EN).
• Essayfilm.
• Didactische tools.