DOSP-VHR-003252 | Hertekenen van kindertijd

Dit doctoraatsonderzoek verkent de representatie van herinneringen aan een kindertijd doorgebracht in oorlogsomstandigheden. Dit gebeurt door een praktijkgerichte benadering, waarin de creatie van een graphic novel wordt gecombineerd met een kritische, schriftelijke toelichting.

Tegen de sociaal-politieke achtergrond van de Joegoslavische oorlogen (1991-2001) onderzoekt de studie de complexiteit van herinneringen en hun representaties, met name in relatie tot conflict en kindertijd. Het onderzoek richt zich op drie hoofdgebieden: herinneringsrepresentatie (‘memory representation’), aetonormatieve tendensen en artistieke methodologieën.

Eerst worden de uitdagingen van het verbeelden van conflictgerelateerde herinneringen onderzocht, door de narratieve methoden van stripverhalen en documentairefilms te vergelijken. De studie belicht de authenticiteit en flexibiliteit van elk medium in het weergeven van persoonlijke en collectieve herinneringen, en benadrukt de unieke manieren waarop beide benaderingen de representaties van oorlog behandelen.

Ten tweede wordt het concept van aetonormativiteit gebruikt om vooroordelen die de perspectieven van volwassenen centraal stellen in de representaties van kindertijd kritisch te analyseren, vooral binnen de context van stripverhalen. Het onderzoek introduceert alternatieve methodologieën voor een authentiekere en niet-binaire weergave van een kindertijd, waarmee het de maatschappelijke normen uitdaagt die vaak artistieke voorstellingen van kinderen en hun ervaringen beïnvloeden.

Ten slotte contrasteert het onderzoek traditionele narratieve structuren met meer open, procesgerichte benaderingen van tekenen, waarbij tekenen wordt gepositioneerd als een dynamisch middel om zich met het verleden te verbinden en herinneringen te herinterpreteren. Deze aanpak biedt diepere verbindingen met het verleden en bevordert een complexere kijk op de manier waarop herinneringen aan kindertijd en conflict worden gereconstrueerd.

Door het potentieel van stripverhalen te benadrukken als een medium voor het representeren van zowel persoonlijke als collectieve herinneringen, pleit deze studie voor een sterkere waardering van hun rol in het veranderen van academische en culturele begrippen van kindertijd, geheugen en oorlog. De bevindingen dragen bij tot de domeinen van memory studies, visual storytelling en striptheorie, en bieden nieuwe perspectieven op de raakvlakken tussen kunst, geheugen en conflict.