DOSP-VHR-003462 | Kinomatist: Automatisering van Filmische Verhalen

Films worden traditioneel op een specifieke manier opgenomen (gefilmd) en geknipt (gemonteerd). Het publiek kan ze op verschillende manieren waarnemen en interpreteren. Maar de eigenlijke films zijn ontworpen om vertoond te worden als een gevolg van shots of scènes die in een specifieke volgorde werden gezet onder de beslissingen van de regisseur. Zelfs een experimentele film zonder duidelijk verhaal is gestructureerd door een regisseur/editor die een specifiek patroon heeft ontwikkeld, met een begin, midden en einde. In het verleden zijn er enkele pogingen geweest om dergelijke vormen van lineaire filmproductie te veranderen, maar zogenaamde interactieve televisie of interactieve films boden slechts een beperkt aantal mogelijke narratieve variabelen (bijvoorbeeld: één of twee alternatieve eindes).

In het recente verleden hebben computertechnologieën en de komst van Web 2.0 perspectieven geopend voor nieuwe, radicalere modellen van evolutionaire verhalen, die kunnen worden gecreëerd en opnieuw geconfigureerd met behulp van databases. Tegelijkertijd hebben digitale communicatietechnologieën de niet-lineaire streaming van beeld en geluid mogelijk gemaakt. Beide ontwikkelingen maken de weg vrij voor het creëren van een nieuw medium (Kinomatist) voor filmische expressie en de uitbreiding van modaliteiten voor filmische ervaring.

Dit doctoraatsproject, dat voortbouwt op mijn vorige werk, is gericht op het creëren en verspreiden van films door gebruik te maken van databases, computerfuncties en digitale mediabronnen. Er zijn al enkele experimenten geweest op dit gebied, maar er is nog 'onontgonnen' terrein voor onderzoek en praktijk om het artistieke potentieel te verkennen dat mogelijk wordt gemaakt door dergelijke krachtige crossmediale attributen.

Het onderzoek stelt een methodologische aanpak vast voor het aanpassen van filmproductiemodellen aan de specifieke kenmerken van Database Cinema, om het potentiële gebruik ervan voor de productie en online distributie van cinematografische objecten te ontwikkelen. Theoretisch onderzoek over dit onderwerp zal worden toegepast op een artistieke creatie die de rol van de toeschouwer wil benadrukken in het proces van het co-creëren van verhaal(en) en betekenis(sen) in film. Het resultaat, of liever de resultaten, zijn meervoudige narratieve films die online worden bekeken (via het Kinomatist-platform) en die voortdurend veranderen.